We verblijven bij het ter perse gaan van dit bericht nog steeds in Nelson (het is hier veel te gezellig en er staat hier dan ook IETS te gebeuren). Wat er zoal is gebeurd, lees je hier: In het begin van de week (enkele dagen na de aankomst vanuit BA) werd er hier gestart met een nieuw onderdeel van het ARCO-project: kinderen die de medische controle ondergaan hebben, kunnen vanaf nu tweemaal per week genieten van een plons in het plaatselijke zwembad. Dit is voor hen echt 2 uur genieten geblazen en voor ons 2 uur stevig afzien: bengeltjes wegkegelen, waterspeelgoed eerlijk proberen te verdelen, zwemwedstrijdjes winnen, kopkes boven water houden... Verder werden we eergisteren uitgenodigd door enkele jongelingen uit Nelson om in de plaatselijke rivier (Río Salado) te gaan vissen. Aangezien je ons vistalent kan vergelijken met de vliegkunsten van een dode mus, en we binnenkort de woeste natuur intrekken, aanvaardden we dit aanbod onmiddelijk. Wat we effe vergeten waren, was dat er de dag ervoor een groots feest was gepland en dat we dus na drie uur in dromenland uit ons beddenbakje werden gehesen (auw, dat deed effe heel pijn). Na de ergste autorit ooit wegens katerachtige verschijnselen, kwamen we aan bij een magnifieke rivierkade... De kater lieten we lopen in de vrije natuur en we begonnen met een verfrissende duik in het sterk gezoute water (vandaar de naam van de rivier)... Hierna begon Lucas (plaatselijke topvisser) op een geïmproviseerde BBQ choripannekes (soort hot-dog) te bereiden die vooral Maxim met veel smaak naar binnen speelde. Na een siesta van een half uurtje was het moment aangebroken waarop de twee Belgen hun eerste wormpjes (aan de 2 vishaken) het water inkegelden. Tot ieders verbazing slaat zowel de Maxim als de Wim bij hun eerste poging meteen een dubbelslag (2 vissen aan één vislijn). Nu hoor ik jullie van ver roepen: ''beginnersgeluk'' en ik ga dat bij deze ook niet ontkennen! Na 4 uur in een heerlijk zonneke te vissen, een couchke te pakken en te baden besluiten we onze schup af te kuisen. Terug aangekomen in het dorpje prepareerden (opensnijden, uitkuisen en weghalen van kop en staart) we zelf onze 30 á 40 vissen (soort: moncholos & portenitos) om ze 's avonds na een korte frituursessie lekker op te peuzelen in het bijzijn van onze viskameraden.

Het visgebeuren heeft ons weer wat wijzer gemaakt en zal ons misschien nog van pas komen als we volgende week gedurende vijf dagen in de woeste natuur zitten!

hasta luego