Vooreerst wil ik vermelden dat we aan onze laatste dag Nelson zijn begonnen! Vandaag trekken we (eindelijk) zuidwaarts richting (het frissere, en dat is welkom) Patagonië alwaar we tussen de zeeleeuwen en pinguïns zullen zwemmen, trekkings van meerdere dagen in sublieme natuur zullen maken en voor het eerst onze (nog steeds goedruikende) bergbotinnen aan onze voeten zullen binden.

Maar waarom zijn we zo lang in Nelson gebleven? Hierop direct HET antwoord geven zou dit verhaal niet ten goede komen. Wat er zeker toe bij droeg dat ons verblijf hier tien keer zo lang duurde dan ‘gepland', is dat de 4000-koppige bevolking van dit far-west-achtige dorp het hart op de juiste plaats heeft. Zo werden we bijna dagelijks uitgenodigd bij een Nelsonese(?) familie om een Argentijnse specialiteit (asado, empanadas, choripan, njoki,...) te verorberen en een potje mate (warm) of mate tereré (koud) te drinken. Ook met de vier Belgen (en hun aanhang die ze op bezoek kregen tijdens de voorbije feestelijke dagen) van het ARCO-project (Bruno, Dennis, Ezra en Kimmy) klikte het direct. Hen willen we bij deze dan ook zwaar bedanken voor alles; 'zwaar bedankt boludos, en hou de badkamer proper!'. Hopelijk bloeit er iets moois uit onze kennismaking. Nog een vermeldenswaardige gewoonte is de siësta (heerlijk) in deze contreien. Als toerist zou je er niet echt heel veel van merken, maar als je zo ‘echt' tussen de Argentijnen leeft, merk je pas hoe anders zij leven. Tussen twee en vier zie je letterlijk (omdat er echt wel veel te veel honden rondlopen) en figuurlijk geen kat op't straat in dit dorpje (wat wel begrijpelijk is want wie het toch waagt, wordt levend getoast) waardoor het leven 's avonds voortgezet wordt tot den tweeën (tik-tak is hier niet de referentie). Verder hebben we ons sportief al een beetje voorbereid voor onze dagtochten doorheen het Patagonische landschap onder de vorm van padel (tennis met houten paletjes en een muur rond het veld), voetbal (dé topper der sporten hier uiteraard), zwemmen en beachvolley. Al deze costumbres zijn bij deze overgebracht tot in het belgenland. Laat ons zeggen: test ze vooral uit (maar degene die moeten studeren kunnen hiermee best nog eventjes wachten!)

De derde paragraaf lijkt ons de goeie om tot de essentie door te dringen van dit verhaal. Het échte waarom op te helderen... Bij onze terugreis van Iguazu naar Nelson (ergens rond 12 december) passeerden we via Esteros del Iberá (remember?). Omdat we dit ongerepte stukje natuur quasi onmogelijk konden bereiken met de bus, probeerde we dit al liftend te doen. Heel avontuurlijk hoor ik jullie denken, maar de Argentijnen staan niet echt te springen om trekkers door hun land mee te zeulen, waardoor ge soms een halve dag of meer in de hitte moet wachten. Verder zijn de afstanden hier net iets groter dan die van Retie naar Kasterlee. Plus dat er in Patagonië geen kat (figuurlijk) op de baan is... Dus er was een probleem: Hoe kunnen we die natuurparels toch benaderen??? Met een auto d'office (Brusselse taal van Bree en Dennis)! Dus bij onze terugkomst in Nelson hebben we wat rondgevraagd of dit plan enigszins realiseerbaar was. En ja hoor, dankzij ene Carlos Pezolli (een van de vele plaatselijke handelaars en ne goeie vriend ondertussen) vonden we een Ford Falcon Deluxe (een exemplaar uit 1974). Voor ons was het direct liefde op het eerste gezicht... en binnen twee weken zouden we met deze slee richting het zuiden kunnen bollen. Maar Argentinië zou Argentinië niet zijn als dit niet met minstens drie weken vertraagd zou worden! Voor elk onderdeel hebben ze hier een andere garagist, kwestie van iedereen wat aan het werk te krijgen, met als gevolg dat we om de drie dagen met Carlos naar een naburig dorp moesten bollen om den auto te verplaatsen of onderdelen te kopen. En de papieren in orde krijgen voor extranjeros was ook niet echt van de poes! Maar sinds gisteren (passage door de keuring) is alles in orde geraakt en dus begint hier vandaag de dag onze Thelma and Louise-trip door America del Sur... En wees maar gerust dat we er zin in hebben!!!

Hasta luego,
The Falcon Boys