Mendoza (Maxim)

In de busrit over de Andes kon ik mijn camera weer niet gerust laten. De ene prachtige rotsformatie volgde de andere op, in allerhande rode, bruine en grijze tinten. Een paar uur later was ik na meer dan een maand cruisen in Chili terug in Argentinië, wat uiteraard leidde tot asado en Fernet. In de stad Mendoza zelf valt niet echt veel te beleven, maar door wat rondvragen bij de rasta's op de plaza kwamen we wel op een zalig tuinfeest terecht. Reggae en goeie Latinomuziek zorgden voor ne plezante danssfeer, doorspekt met optredens van vuurslingeraars, improvisatietheater à la onvoorziene omstandigheden (nie al te simpel om alles te volgen in't Spaans), Afrikaanse danseressen en trapezisten vergezeld van gemaskerde djembeërs en fakkels. Overdag gingen we naar de thermen in de bergen van Cacheuta en deden we een wijntour langs de vele bodega's van Maipú. 's Avonds werd het eten bereid door Asador Maxim, die de Argentijnse BBQ-skills ondertussen goed onder de knie had. Na drie dagen overnachten in de stad, trokken we echt de bergen in. De eerste halte was een camping in Potrerillos, een heel kalm bergdorpje aan een groot meer met allerlei blauwe tinten, aan de kant gebroken door groen-gele populieren die in't water groeien, wat perfect dienst deed als uitzicht bij een picnick in de bergen. In het iets grotere Uspallata - waar de kleuren van de populieren afsteken tegen rode bergwanden in plaats van een blauw meer - gingen we paardrijden met nen Italiaan und zwei Deutsche Mädchen, die ons 's avonds ook vergezelden op nen asado met uitstekende Mendoza-wijn. Paard, hoed en landschap droegen bij tot het volwaardige cowboygevoel. Alleen kon ik niet begrijpen hoe die mannen tegen 40km/uur crossen zonder van hunnen hengst te vallen. Na een bezoekske te brengen aan het natuurfenomeen El Puente del Inca en nen blik te werpen op de Aconcagua, bleek dat de plannen stevig zouden veranderen. Wegens het afhaken van Brett den Aussie, wilde Wim de Andes niet in z'n eentje oversteken - wat begrijpelijk is in ne 35 jaar oude Falcon - waardoor ik en Andrea terug den berg overstaken, richting Santiago. In vergelijking met Valparaíso op het eerste zicht een weinig inspirerende stad, maar om uit te gaan zou het daar wel ok moeten zijn.

Santiago de Chile (Wim)

Nadat Maxim de Andes was ingetrokken, bleven de Aussies, een porteña (inwoonster van Buenos Aires, die ons vervoegd had in Valparaiso) en ikzelve over in het paradijs (Valparaiso). Toch voor effe, de poorten van de hemel moesten ooit gesloten worden. De volgende dag was de tijd rijp om de deuren van de Falcon (die zijn eerste inbraakpoging had doorstaan) te openen en ons te wagen aan het volgende Falcon-avontuur. Al naar beneden bollend van één van de cerros (heuvels) kregen we onze slee aan de praat en verlieten we Valpo met pijn in het hart. Tegen 80 km/h en bijgevolg voorbijgevlogen door camioneros, bolden we door immense wijngaarden richting de Chileense hoofdstad, Santiago. Nu niet direct de stad die je een wow-gevoel bezorgt (Ik kan me ook moeilijk een stad inbeelden die dat wel zou doen na een verblijf in Valpo). Oude en nieuwe edificios (gebouwen) zijn hier in een vreemde mengelmoes neergepoot en geven niet echt een identiteit aan de in smog (waardoor je de Andes op de achtergrond nog net kan zien) verhulde hoofdstad. Na een weekendje rondkuieren, een doortocht in de zoo en het afscheid van de porteña, trok ik in bij José (ontmoet zo´n maand geleden tijdens de trekking in Torres Del Paine) en Felipe Cox. Hier kon ik mijn batterijen weer effe opladen al lezend naast het zwembad (met mijn hond, Julieta). Eten werd geserveerd door de nanny, que malavida! Als bij wonder had deze familie een buitenverblijf in Valpo en zo keerde ik vergezeld door Felipe en de Aussies terug naar de oude liefde om de bloemetjes nog eens stevig buiten te zetten. Het poepchique apartement bevond zich op een heuvel en de ramen leken net TV-schermen; duizende lichtjes verlichtte de heuvels en de oceaan... Na een vermoeiend weekend keerden we terug naar Santiago alwaar Maxim en Andrea zich terug aanmeldden.